EEMY English Greek
 

2ο Σεμινάριο - 2 Δεκεμβρίου 2006, 17η Σειρά - Έτος 2006-2007

Β-ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ 2006: ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΩΝ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ

ΑΝΤΙΥΠΕΡΤΑΣΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ ΚΟΛΠΙΚΗ ΜΑΡΜΑΡΥΓΗ
Γρηγόρης Π. Βυσσούλης
Αναπληρωτής Καθηγητής Καρδιολογίας,
Καρδιολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών,
Νοσοκομείο «Ιπποκράτειο», Αθήνα
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ SLIDES

Ο ρόλος της αντιυπερτασικής αγωγής δεν σταματά στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, αλλά επεκτείνεται στη μείωση του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου. Η αντιυπερτασική αγωγή συμβάλλει τόσο στη μείωση των στεφανιαίων συμβαμάτων όσο και στην πρόληψη των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων (ΑΕΕ).

Από μεγάλες κλινικές μελέτες προκύπτει ότι τα ΑΕΕ εμφανίζονται σε μεγαλύτερη συχνότητα σε σύγκριση με τα στεφανιαία συμβάματα, ενώ οι κύριοι προδιαθεσικοί παράγοντες για την εκδήλωσή τους είναι η αρτηριακή υπέρταση, η υπερλιπιδαιμία, το κάπνισμα και η κολπική μαρμαρυγή. Οι ασθενείς που βιώνουν ένα παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο έχουν 9.5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να υποστούν ΑΕΕ στο μέλλον, ενώ μεγάλες μελέτες έχουν δείξει πως όσοι ασθενείς υποστούν ΑΕΕ έχουν >10% πιθανότητα να υποστούν και δεύτερο στο μέλλον.

Ένας από τους κύριους προδιαθεσικούς παράγοντες για ΑΕΕ είναι η κολπική μαρμαρυγή σε ποσοστό που φτάνει το 20-25% για τις ηλικίες άνω των 80 ετών, ενώ συνολικά το 1/6 των ΑΕΕ αποδίδεται σε κολπική μαρμαρυγή. Σύμφωνα με τη μελέτη Framingham ο σχετικός κίνδυνος πρόκλησης ΑΕΕ επί εδάφους κολπικής μαρμαρυγής είναι 2.9, ενώ τα θανατηφόρα ΑΕΕ στα πλαίσια κολπικής μαρμαρυγής αγγίζουν το 10%.

Η κολπική μαρμαρυγή είναι μια συχνή αρρυθμία, η επίπτωση της οποίας αυξάνει με την ηλικία. Ανευρίσκεται στο 7% σε άτομα ηλικίας μεγαλύτερης των 65 ετών ενώ παρουσιάζεται συχνότερα στους άνδρες παρά σε γυναίκες. Ανεξάρτητοι προδιαθεσικοί παράγοντες κολπικής μαρμαρυγής είναι η αρτηριακή υπέρταση, η βαλβιδική νόσος, η στεφανιαία νόσος, η περικαρδίτιδα, οι μυοκαρδιοπάθειες, το σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου, οι καρδιακοί όγκοι και το μέγεθος του αριστερού κόλπου. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη μελέτη Framingham, η επίπτωση των ΑΕΕ αυξάνει γραμμικά με τις διαστάσεις του αριστερού κόλπου. Στην κλινική μας σε 16000 υπερτασικούς ασθενείς παρατηρήσαμε πως η διάταση του αριστερού κόλπου αυξάνει με την ηλικία και εμφανίζεται στο 31% των υπερτασικών ασθενών, συχνότερα σε αυτούς με υπερτροφία της αριστερής κοιλίας.

Διατεταμένη αριστερή κοιλία ή διατεταμένος αριστερός κόλπος οδηγεί στην εκδήλωση κολπικής μαρμαρυγής με κίνδυνο την κυκλοφορική στάση και εκδήλωση εμβολικών επεισοδίων, το 91% των οποίων οδηγεί σε ΑΕΕ. Επομένως, η αντιμετώπιση της κολπικής μαρμαρυγής είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την πρόληψη των ΑΕΕ. Ο ρόλος της αντιϋπερτασικής αγωγής στην αντιμετώπιση της κολπικής μαρμαρυγής έχει δειχθεί σε μεγάλες κλινικές μελέτες. Πιο συγκεκριμένα, στην μελέτη LIFE η λοσαρτάνη μείωσε κατά 33% τον κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής σε ασθενείς με φλεβοκομβικό ρυθμό σε σχέση με την ατενολόλη, ενώ στους ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή μείωσε κατά 45% τον κίνδυνο ΑΕΕ και κατά 42% των κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου. Σε μια μετα-ανάλυση 11 μελετών προέκυψε πως οι ΑΜΕΑ και οι ARBs μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής κατά 28%, ενώ η μείωση αυτή είναι μεγαλύτερη σε ασθενείς που συνυπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια. Όμως, από τις μελέτες υπέρτασης μέχρι σήμερα μονάχα οι ARBs έδειξαν προστασία έναντι της κολπικής μαρμαρυγής.

Η αντιπηκτική αγωγή είναι στην πρώτη γραμμή ενώ τα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα χορηγούνται επί αντένδειξης για αντιπηκτική αγωγή Στη μελέτη ACTIVE φαίνεται πως η αντιαιμοπεταλιακή αγωγή είναι αποτελεσματική για την πρόληψη των θρομβοεμβολικών επεισοδίων σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή, ενέχει μικρότερο κίνδυνο για αιμορραγία σε σχέση με την αντιπηκτική αγωγή, ενώ ο συνδυασμός ασπιρίνης-κλοπιδογρέλης φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματικός σε σύγκριση με μονοθεραπεία με ασπιρίνη. Όμως η αντιπηκτική αγωγή υπερτερούσε σαφώς, και για τον λόγο αυτό η μελέτη τερματίσθηκε πρώιμα.

Η αντιμετώπιση της κολπικής μαρμαρυγής βασίζεται σε συγκεκριμένο θεραπευτικό αλγόριθμο. Σύμφωνα με τις νεότερες μελέτες, πέρα από την κλασσική αντιπηκτική αγωγή και τους β-αναστολείς, στη θεραπευτική φαρέτρα προστίθενται οι ΑΜΕΑ και οι ARBs, ενώ ενισχύεται και η αξία της διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής. Επόμενες κλινικές μελέτες είναι απαραίτητες ώστε να αποσαφηνιστεί η αποτελεσματικότητα αυτών των φαρμάκων στην αντιμετώπιση της κολπικής μαρμαρυγής και την πρόληψη των ΑΕΕ.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΕΓΓΡΑΦΕΣ
ΟΜΙΛΗΤΕΣ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
1ο - 4 Νοεμβρίου 2006
2ο - 2 Δεκεμβρίου 2006
3ο - 20 Ιανουαρίου 2007
4ο - 10 Φεβρουαρίου 2007
5ο - 10 Μαρτίου 2007
6ο - 21 Απριλίου 2007
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ